خداى تبارك و تعالى كه إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً « 1 » از مهجور بودن قرآن در نزد قومش و در امتش شكايت فرموده است . من اين مهجوريت و مظلوميت را امروز در حضور شما آقايان محترم عرض مىكنم كه ببينيد چه وضعى اسلام و مسلمين دارند . قرآن و اسلام مهجور و مظلومند ؛ براى اينكه مهجوريت قرآن و مهجوريت اسلام به اين است كه مسائل مهم قرآنى و مسائل مهم اسلامى يا به كلى مهجور است و يا بر خلاف آنها بسيارى از دولتهاى اسلامى قيام كردند . از مسائل مهم سياسى قرآن دعوت به وحدت و منع از اختلاف است - با تعبيرهاى مختلفى كه در قرآن كريم هست - منع تنازع بين مسلمين و سران مسلمين است كه نكته‌اش را هم فرموده است كه لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ « 2 » . ما بررسى كنيم به اينكه آيا اين دو اصل مهمى كه دو اصل سياسى مهم اسلامى است ، در بين مسلمين چه وضعى دارد . آيا مسلمين اعتنايى كرده‌اند به اين دو اصل ؟ و آيا تبعيتى كرده‌اند از اين دو اصل مهمى كه اگر اطاعت از آن بكنند ، تمام مشكلات مسلمين حل مىشود و اگر اطاعت نكنند فشل مىشوند و رنگ و بويشان از بين مىرود ؟ تنازع به جاى اتحاد ، در ميان كشورهاى اسلامى مسلمين دو طايفه هستند ؛ يك طايفه ملتهاى اسلامى است ، توده‌هاى مردمى است و يك دسته آنهايى هستند كه حكومت بر اين توده‌ها مىكنند و سردمدار كشورهاى خودشان هستند . ما بررسى كنيم از اين سردمداران و اين دولتهايى كه در اسلام هر كدام در يك كشورى حكومت مىكنند و همه هم مدعى اسلام هستند و مدعى تبعيت از كتاب اللَّه ، ببينيم كه اينها آيا به اين اصل سياسى مهم كتاب اللَّه عمل كرده‌اند يا پشت كردند و مخالفت . از آن طرف باز يك اصل ديگرى هست كه باز از اصول مهم است كه مسلمين نبايد تحت سلطهء كفار باشند . خداى تبارك و تعالى براى هيچ يك از كفار سلطه بر مسلمين قرار نداده است و نبايد مسلمين اين سلطه كفار را قبول بكنند . اين از اصولى

--> ( 1 ) - سورهء فرقان ، آيهء 30 : « امت من ، اين قرآن تو را به كلى متروك و رها كردند » ( 2 ) - سورهء انفال ، آيهء 46 : « هر گز راه اختلاف و تنازع نپوييد كه در اثر تفرقه ترسو و ضعيف شده ، قدرت و عظمت شما نابود خواهد شد » .